Prilagođavanje na klimatske promene suočava se sa nedostatkom sredstava, ali i sa poteškoćama u sprovođenju.
Program Ujedinjenih nacija za životnu sredinu (UNEP) objavio je 4. novembra „Izveštaj o jazu u prilagođavanju za 2026. godinu” (Adaptation Gap Report), neposredno pred konferenciju COP31, koja je zakazana za period od 9. do 20. novembra. Procenjuje se da su međunarodna javna sredstva za prilagođavanje, namenjena zemljama u razvoju, 2024. godine dostigla iznos od 28,2 do 31,7 milijardi dolara, dok godišnje potrebe do 2035. godine iznose 305 milijardi dolara. Čak i kada bi se ovi tokovi utrostručili, pokrili bi samo 20-29% procenjenih potreba. UNEP takođe ukazuje na institucionalne prepreke koje sprečavaju da se finansijska sredstva pretoče u realizovane projekte. Ove brojke se odnose isključivo na međunarodno javno finansiranje prilagođavanja, a ne na ukupne globalne investicije u klimatske promene.
Ključno pitanje: Zašto klimatsko finansiranje i dalje značajno zaostaje za obimom potreba za prilagođavanjem, i šta sprečava da se putem finansiranja izgradi merljiva otpornost?
Teoretski okvir: Javna dobra, eksternalije, institucionalni kapaciteti i efikasnost investicija.
Obuhvat analize: Spremnost projekata, alokaciju sredstava i merljive gubitke koji su izbegnuti u sektorima vodoprivrede, poljoprivrede, energetike i urbane infrastrukture. Srbija i Zapadni Balkan predstavljaju dobar primer za proveru da li se klimatske strategije zaista pretvaraju u projekte u koje je moguće investirati.
Tema za društvene mreže: Klimatsko finansiranje raste. Zašto klimatska otpornost i dalje zaostaje?
Climate Adaptation Has a Funding Gap. It Also Has an Implementation Gap.
The United Nations Environment Programme released its 2026 Adaptation Gap Report on 4 November, just before COP31, scheduled for 9-20 November. It estimates that international public adaptation finance to developing countries reached $28.2-31.7 billion in 2024, against annual needs of $305 billion by 2035. Even tripling these flows would cover only 20-29% of estimated needs. UNEP also identifies institutional barriers that prevent finance from becoming implemented projects. These figures concern international public adaptation finance, not total global climate investment.
The central question: Why does climate finance remain so far behind the scale of adaptation needs, and what prevents funding from producing measurable resilience?
Theoretical framework: Public goods, externalities, institutional capacity and investment efficiency.
Scope of Analysis: Project readiness, funding allocation and measurable avoided losses in water, agriculture, energy and urban infrastructure. Serbia and the Western Balkans offer a useful test of whether climate strategies translate into investable projects.
Social Media Topic: Climate Finance Is Growing. Why Is Climate Resilience Still Falling Behind?